La Ràpita
Sant Carles de la Ràpita is een stad aan de Middellandse Zee, ongeveer 200 km te zuiden van Barcelona, in de Spaanse provincie Tarragona in de autonome regio Catalonië (Catalaans: Catalunya, Spaans: Cataluña). Het heeft 15.000 inwoners en er komen wel Spaanse toeristen maar slechts weinig buitenlandse toeristen. Club Nàutic is een van de jachthavens. Dit jaar ben ik er in februari en september gaan zeilen. Ik heb ervaren dat zeilen op de Middellandse Zee heerlijk en zeer rustgevend is. Je dobbert lekker op het water, komt een enkele keer een boot tegen en geniet van de zon, de zee en de schitterende kustlijn.
Het bekendste plein van La Ràpita is Plaça Carles III. Karel III van Spanje (Madrid 1716-Madrid 1788) was van 1759 tot 1788 koning van Spanje. De kerk die er staat, heet Iglesia de la Santíssima Trinitat (Kerk van de Heilige Drie-eenheid).
Panoramisch zicht op La Ràpita
Mirador la Guardiola is een uitkijkpunt in het bovenste deel van La Ràpita. Je hebt er een panoramisch uitzicht op La Ràpita en de Ebrodelta. Er staat een groot Christusbeeld, dat doet denken aan Cristo Redentor (Christus de Verlosser) in Rio de Janeiro, maar dat standbeeld is maar liefst 38 meter hoog.
Feest in La Ràpita
Mare de Déu is Catalaans voor ‘moeder van God’ en is een groot feest in La Ràpita in september. De festiviteiten duren meerdere dagen en een aantal avonden worden verschillende straten afgezet om er stieren los te laten. Dat doet denken aan het bekende jaarlijkse stierenrennen in Pamplona tijdens de San Fermínfeesten (van 6 tot 14 juli gehouden feesten ter ere van de Heilige Firminus van Amiens, de copatroonheilige van de autonome regio Navarra). Ook is er ’s avonds vuurwerk.
In het onderstaande filmpje van 13 seconden is het laatste deel van het vuurwerk te zien ter gelegenheid van het feest ‘Mare de Déu de La Ràpita’ in september 2025.
Opgeschoten knapen dagen de stier uit en als die op hen af komt stormen, rennen ze snel weg.
Een enkele waaghals springt op het laatste moment opzij, waardoor de stier hem mist. De waaghals krijgt een flink applaus van de omstanders. Ik dacht dat ik dat ook zou kunnen en ging vlak voor een stier staan. Mijn digitale camera hield ik voor mijn middel, zodat ik de stier goed in de gaten kon houden. Als hij nog dichterbij was gekomen, was ik ook opzij gesprongen; zie onderstaande foto.
Maandag 8 september 2025 was een feestdag die alleen in La Ràpita gevierd werd. In Programa de festes de la Mare de Déu de la Ràpita staat: ‘Ofrena de flors i fruits a la Mare de Déu de la Ràpita.’ Volgens Diccionari Català-Neerlandès van Ann Duez en Bob de Nijs betekent dit: Offerande van bloemen en vruchten aan de moeder van God van La Ràpita. Wat die dag precies gevierd wordt, heb ik nog niet kunnen achterhalen. In onderstaande YouTube-video is de cercavila (optocht) te zien die aan de offerande voorafgaat.
Veel afvalscheiding in La Ràpita
Het viel me op dat veel afval gescheiden wordt. Overal staan maar liefst zes containers voor gescheiden afval. Op blikjes en plastic flesjes zit echter geen statiegeld. Die zie je dan ook overal op straat rondslingeren. In Spanje geen statiegeldjagers met een afvalgrijper.
Vlak bij deze containers aan de Carrer Sant Isidre in La Ràpita bevindt zich overigens Bar Cafetería El Copas. Daar hebben ze lekkere koffie en de bediening is erg attent en vriendelijk.
Zeilen langs de kust
Als je vanuit La Ràpita zuidwaarts zeilt, kom je langs de steden Alcanar (10.000 inwoners), Vinaròs (30.000 inwoners), Benicarló (30.000 inwoners) en Peñíscola (8.500 inwoners). Vinaròs heeft een prachtige boulevard en Peñíscola is vooral bekend vanwege een grote 14de-eeuwse burcht op een rots, met een top van 64 meter boven zeeniveau, op een oude Arabische citadel.
Ebrodelta
Bij La Ràpita ligt de delta van de Ebro. Deze rivier is ongeveer 925 km lang. Het eind van die delta is bereikbaar met de auto en met een rondvaartboot kun je bij de monding van de Ebro komen. De tocht met de rondvaartboot duurt 45 minuten en kost € 12.
Kerkdienst
Zondag 14 september om 11.00 uur heb ik een mis in de kerk Sant Josep Obrer in La Ràpita bijgewoond. Ik wist niet of de dienst in het Catalaans of het Spaans werd gehouden, want beide talen beheers ik niet. Later begreep ik dat er Catalaans werd gesproken. Naderhand werd mij ook duidelijk dat het afscheid gevierd werd van pastoor Carlos Alberto París Escura. De kerk was stampvol en veel mensen moesten staan. Ondanks drie airco’s was het er bloedheet. De helft van de oudere mensen was druk aan het zwaaien met een waaier voor de broodnodige verkoeling. Mossèn Carlos París (mossèn is Catalaans voor ‘eerwaarde vader’) bleek zeer populair te zijn, want tegen het eind van de dienst werd meermaals lang en luidruchtig voor hem geapplaudisseerd en na de dienst stonden de vrouwen in de rij om hem drie zoenen en een hug te geven en ook veel mannen wilden hem een hand of hug geven. Op https://www.vinarosnews.net/presa-de-possessio-de-carlos-paris-com-a-nou-rector-de-la-parroquia-de-santa-magdalena las ik dat hij overstapt naar de parochie Santa Magdalena in Vinaròs.
Na de dienst heb ik twee elektrische devotiekaarsjes voor mijn oudste broer Henri Castermans (1950-2023) ontstoken. Je werpt een munt in en dan gaat vanzelf het volgende kaarsje aan, je kunt dus niet kiezen welk kaarsje aan moet gaan.
Ik heb gedaan wat redelijkerwijs in mijn vermogen lag, om Henri van het roken af te krijgen om zijn leven te redden. Helaas zonder succes. En van zijn partner heb ik niet de geringste dank hiervoor mogen ontvangen, maar ja, dat is een personage met weinig stijl en ik ben niet de enige die dat vind. Een van mijn broers zei onlangs tegen mij dat Henri tegen hem had gezegd dat hij graag van zijn rookverslaving af wilde komen. Dat heeft Henri nooit tegen mij gezegd. Hij zal wel gedacht hebben: als ik tegen Robert zeg dat ik graag wil stoppen met roken, dan gaat die helemaal aan mijn hoofd zeuren dat ik met dat stomme gerook moet stoppen.
Ik weet zeker dat Henri het ook geweldig had gevonden om te zeilen op de Middellandse Zee. Had hij maar naar zijn jongste broer geluisterd, dan had hij mee kunnen gaan zeilen. Nu zit hij helaas in een urn op begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam.
Roken in Spanje
Ik heb de indruk dat er nog veel gerookt wordt in Spanje. Ik vroeg aan een vrouw wat een pakje sigaretten kost in Spanje. Ze had € 5,75 betaald voor haar pakje kankerstokken van het merk Winston. Een andere dame had voor haar pakje kankerstokken (het merk weet ik niet meer) € 4,80 betaald. Met zo’n lage prijs ontmoedig je natuurlijk onvoldoende het roken. In Frankrijk kost een pakje kankerstokken ongeveer € 12,50. In mijn hotelkamer in Clermont-Ferrand hing de onderstaande waarschuwing. Als je daar een sigaret opsteekt, is dat dus een behoorlijk prijzige sigaret.
In cafés en restaurants in Spanje mag niet gerookt worden, maar wel op terrassen. Daar staan vaak grote parasols en als er nauwelijks wind staat, blijft de rook hangen en zelfs van de rook van een paar tafeltjes verderop heb je dan last.
Tieners van 12 en 13 zag ik al roken en vapen. De vapers van vandaag zijn de rokers van morgen en de dodelijke slachtoffers van die kankerverwekkende rotzooi van overmorgen. Dat zal de gewetenloze hufters van de tabaksmaffia een zorg zijn, als die klootzakken maar geld verdienen. Op https://cleanairnederland.nl/nieuws/rookvrije-terrassen-in-spanje las ik dat er gewerkt wordt aan rookvrije terrassen in Spanje vóór 2027. Wat mij betreft, mogen vandaag nog alle terrassen rookvrij worden. Ook in Nederland trouwens.
Rokers gooien massaal hun leeg pakje kankerstokken op straat weg in Spanje (en in Nederland). Voor de aardigheid heb ik bijna alle lege pakjes opgeraapt, toen ik van mijn appartement in de Carrer Oviedo naar de supermarkt Lidl aan de Carrer Sant Isidre liep en terug aan de overkant van de straat. Ik schat dat de enkele afstand circa 200 meter is. Pakjes die erg smerig waren, heb ik laten liggen. Op de drie onderstaande foto’s is het treurige resultaat te zien. Wil je een been kwijtraken, wil je in een rolstoel belanden, wil je kanker, een hartinfarct en een slecht gebit krijgen, wil je onvruchtbaar en blind worden, wil je dat je te verwachten kind dood ter wereld komt, en – last but not least – wil je met je tabaksrook ook de gezondheid van je kinderen, familie en vrienden schaden? Geen enkel probleem, het kan allemaal, gewoon flink paffen en het komt allemaal dik voor elkaar!
Devotiekaars voor Henri Castermans in Mozes en Aäronkerk in Amsterdam
Op 18 september 2025 heb ik voor Henri Castermans (19 september 1950-18 september 2023) een devotiekaars in de Mozes en Aäronkerk aan het Waterlooplein in Amsterdam ontstoken. Mevrouw pastoor Martina Liebler van de oudkatholieke kerk H.H. Petrus en Paulus in Amsterdam heeft me enige tijd geleden verzekerd dat Henri nu bij God is. R.I.P.
